Swiebertje vaarwel
We gaan terug naar het naamloze dorp, waar Rien van Nuenen burgemeester was. Het dorp van Swiebertje. Joop Doderer is overleden, de acteur die Swiebertje speelde, de zwerver in de tv-serie die zaterdagsmiddags te zien was bij de NCRV.
Swiebertje was onconventioneel en had lak aan het gezag. Hij praatte een beetje flodderig, hij had geen ontzag voor de Burgemeester en de Veldwachter (Bromsnor – een geniale naam. De veldwachter werd gespeeld door Lou Geels, bekend als innemer in het Haagse etablissement Het Spinnewiel, op de hoek van de Schenkkade en de Laan van Nieuw-Oost Indië, maar dit terzijde).
Dat onconventionele was heel bijzonder in de jaren zestig op de publieke omroep. Het was allemaal niet zo braaf als Pipo de Clown en zo. Hoe netjes er werd gepraat en gezongen is te horen aan de tune van Swiebertje. Een keurig kinderkoortje, en dan ineens hoor je Joop Doderer zingen: m’n vraahaid, die rok ik nie grog kwèt….
We hadden maar één net op de tv, en zaterdagmiddag vijf uur, dan kwam Swiebertje.
De Swiebertje-pagina van de NCRV
Luister: 4’46”
In deze aflevering: Het geluid van Swiebertje (welk kinderkoor was dat? Jacob Hamel?). Wie goed luistert, hoort Malle Pietje bij het wereldnieuws.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 22 september 2005 om 22:16
11 september 2001
Al het nieuws op de radio ging op 11 september 2001 over de Aanslagen op New York en Washington. Logisch. Alle andere programma-onderdelen die voor die dag stonden gepland, werden geschrapt. Sommige items zijn nooit uitgezonden. Zoals mijn verslag voor de Wereldomroep vanuit Den Haag, waar een Nederlandse delegatie klaarstond om af te reizen naar een VN-top over kinderrechten. In New York.
Vier jaar naar dato kun je dit repootje alsnog beluisteren.
Het dreunende gebrom bij de buitenopnames is van een dieselaggregaat op de Lange Vijverberg dat de geluidsinstallatie van het kinderkoor van elektriciteit voorzag.
Luister: 5’53”
Met o.a. VN-jeugdambassadeur Renee Zandvliet, minister Eveline Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking, en Maud Droogleever Fortuyn van Unicef.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 11 september 2005 om 22:27
Zee-trauma-duiding
Waarom heeft in 1974 het sluiten van de commerciële radiozenders (zoals Veronica, Noordzee, Atlantis) toch zo’n indruk gemaakt op de veertigers en vijftigers van vandaag [2005]? Ieder jaar op 31 augustus wordt er in discussiegroepen weer gepraat over die radiozendschepen. Op 1584 AM zijn ineens gouwe ouwen te horen met jingles van verdwenen stations. Radiostations komen en gaan – dat is vandaag de dag heel gewoon. Ze worden verkocht, krijgen een nieuw format, gaan ter ziele, keren terug. In 1974 werd het gevoeld als een grote schok.
Hoe is dat zo gekomen? Ik probeer het in de podcast te verklaren voor een hedendaags publiek.
Verder levert de aanloop naar 31ste augustus ’74 ook het antwoord op de vraag wat er schuilgaat achter de vaste afsluiter van onze podcast (“dat was ’t dan weer, tot de volgende keer”).
Luister: 3’08” (een kortje deze keer)
Flarden muziek van Frank Shacksfield, Les Reed, en veel zeewater.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 31 augustus 2005 om 0:56
Kado-sjo met Tejo (1976)
Ook deze aflevering gaat over de zestiende augustus 1976. Toen was de kadoshow op Radio Augias te horen, bedoeld voor de jarige huisgenoot Aart. Achter de microfoon zit inmiddels gastdeejay Tejo van der Weide. Met zijn geheel eigen stemgeluid en zijn relaxte manier van presenteren draait hij de muziek echt voor zijn luisteraars. Tejo maakte graag gebruik van de jingles in de Augias-verzameling, en daar zijn hele rare bij.
Ons muziekformat uit de jaren zeventig is inmiddels gekopieerd door een hele zwik Amerikaanse stations, onder de naam Jack FM. We play what we like.
Luister: 5’24”
Een mono-aflevering deze keer.
muziek:
(Richard Strauss) Also Sprach Zarathustra
Chris de Bruyne – Meisjes die ik heb gekend
Bob Dylan: Hurricane
Lou Reed: I’m just a gift to the women of this world
Supersister: Dangling dingdongs
en jingles met Sjef van Oekel, Tom Collins, Lex Harding, en weer Supersister…
Gepubliceerd door Rob Kievit op 28 augustus 2005 om 22:53 |
Kado-sjo voor Aart (1976)
Wie jarig was, kreeg een radioshow cadeau met zijn/haar eigen muziek. Die diende dan als achtergrondmuziek op het verjaardagsfeest van de Augias-huisgenoot in kwestie. Op 16 augustus was Aart van Asperen jarig, en die kreeg dan ook zijn eigen platen te horen.
Aart zelf, in de studio van Radio Augias (1976-79)
Luister: 5’15”
(jingle gemaakt van) To the highest bidder – Supersister
(jingle gemaakt van) I’m not in love – 10CC
Melinda more or less – Curved Air
Gi, Ga, Go (Gollumble Jafers) – (Sweet Okay) Supersister
Wish you were here – Pink Floyd
en de stemmen van Aart zelf, Bart Heinrichs, Elke Pluijmen, Tejo van der Weide; plus het geluid van de Augias-deurbel (4x, dus voor Aart) en de Augias-voordeur (wham).
Wonderful Radio London
Augustus, zeezendermaand. Veertien augustus – de onontkoombare herdenkingsdag. Op 14 augustus 1967 verbood de Britse regering het uitzenden van commerciële radioprogramma’s van buiten de territoriale wateren. Tot groot verdriet van de luisteraars gingen de commerciële zeezenders bijna allemaal uit de lucht, ook ‘Wonderful’ Radio London.
Big L, zoals het station ook wel werd genoemd, hanteerde het Amerikaanse ‘Top Forty’-format, met een hitparade, een playlist, goeie diskjockeys en jingles. Die manier van radiomaken was tot dan toe onbekend bij de Europese radio, en sloeg meteen aan bij het luisterpubliek. Ook de jingles kwamen trouwens uit Amerika, voornamelijk van de productiemaatschappij PAMS uit Dallas.
De componisten van de jingles sloten vaak aan bij de muziek die op het moment populair was, zodat ze niet uit de toon vielen bij de rest van de show. In de podcast van deze dag hoor je twee voorbeelden uit het midden van de jaren 1960.
Mag ik dan nu een moment stilte ter nagedachtenis van de buitengaatse radiostations, die zoveel betekend hebben voor de ontwikkeling van de commerciële muziekradio.
Dank u.
Luister: 4’23”
The Beatles: I saw her standing there
PAMS: Sonowaltz Big Lil
Cannonball Adderley: Blue Brass Groove
Ik tipte Benno Roozen over de overeenkomst tussen Blue Brass Groove en de Sonowaltz. Hij vroeg aan Ken R. Deutsch: How did Blue Brass Groove end up as the Sonowaltz. Who brought it in?
En Ken R. antwoordde: I suppose it would be Euel Box, the writer responsible for most of that jingle package. Several of the other cuts are “borrowed” from other songs, too. Henry Mancini, a composer here in the US who wrote a lot of film scores, influenced a lot of PAMS jingles. Si Zentner, another bandleader, had a few “tribute cuts” in PAMS early series.
Jan Hofdijk Show (laatste deel)
Vorige maand lieten we leuke ogenblikken horen uit de éénmalige show van Jan Hofdijk op Radio Augias (1978). Nu de tweede en afsluitende helft. Er was zoveel materiaal dat we opnieuw met één minuut zijn uitgelopen tot ruim zes minuten. Naast Jan hoor je nog flarden van Elke en Gerda.
Ook nu weer zit het archiefmateriaal vol met rondgezing, overmodulatie en lelijke knippen. Dat is allemaal de schuld van de programmatechnicus (dat was ik).
Luister: 6’06”
Je hoort stukjes van:
The Pipkins – Gimme dat ding
Marvin Hamlisch – The Entertainer
Flower Pot Men – Let’s go to San Francisco
Nancy Sinatra – These boots are made for walking
– en verder een enkele Augias-jingle.
Geen paniek!?
Op zondagavond luisterden we naar Hilversum 3, de KRO. Daar was een heus hoorspel: het Transgalactisch Liftershandboek (1980). We rolden schaterend uit ons bed. Later ontdekte ik de Engelse tekst, als boek: The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (1979) door Douglas Adams. Weer later kwam ik erachter dat het in 1978 als hoorspel een SF-serie was geweest op BBC Radio 4, met als motto Don’t panic!
Radio is natuurlijk een fantastisch medium om dingen te realiseren waarvan je niet weet hoe ze eruitzien: een robot die zestien miljoen jaar moet ijsberen en niet wil converseren met de sprekende matras naast hem, bijvoorbeeld. En de werkelijk sublieme humor van Douglas Adams maakt het af. Lees alles wat die man heeft geschreven, en je wereld is nooit meer hetzelfde. Het wordt namelijk een stuk moeilijker om de wereld dan nog serieus te nemen.
In deze podcast: een stukje van de Engelse versie van de BBC, en van de Nederlandse versie, geproduceerd door Vincent van Engelen, met o.a. Herman van Run. Veel meer over de Guide vind je bij de BBC.
Luister: 5’12”
En het is nu ook een film! [Hier is de fantastische link naar de trailer.]
P.S. De tune van het hoorspel is, geloof het of niet, van de Eagles, en heeft de titel Journey of the Sorcerer.
De Jan Hofdijk Show 1978 (deel 1)
De studio van Radio Augias was gevestigd aan de Paarlstraat in Utrecht. Er kwamen regelmatig vreemde vogels aanwaaien. Een van de vaste bezoekers was student Rechten Jan Hofdijk, die eigenlijk een bezoek bracht aan de studentes die ook in het studentenhuis woonden of te gast waren.
Op een dag in 1978 pakte Jan de microfoon en draaide een amusante radioshow in elkaar. Ondanks de tekortkomingen van de techniek is goed te horen hoeveel plezier we hadden.
Jan is tegenwoordig advocaat te ‘s-Gravenhage, en was deze show helemaal vergeten, schreef hij.
Het stuk van de show dat bewaard is gebleven, duurt 20 minuten. In de podcast laten we maar een paar stukjes horen, en toch zijn we voor het eerst over onze grens van vijf minuten heengegaan.
We hebben nog materiaal over; dat bewaren we voor een Deel 2.
Programmatechnicus, en dus verantwoordelijk voor de oversturing en het rondzingen, was ik (Rob) op die middag in 1978.
Luister:6’02”
De muziek waarvan je stukjes hoort:
Hello Suzie – Amen Corner (en niet de andere kant, Evil Man’s Gonna Win)
Born on the Bayou – Creedence Clearwater Revival
Gimme Dat Ding – Pipkins
en een filler van TROS Hilversum III.
En voor wie er geen genoeg van kan krijgen:
De hele show kan ik je op verzoek toesturen. Ik heb ‘m offline gehaald om serverruimte vrij te maken.
janhofdijk1978.mp3 19MB 20’33”
’t Is een toer
Het jaarlijkse Tour-circus is weer op de radio. Ik ben een fan – eerst alleen van Radio Tour de France, vanaf medio jaren ’70, en geleidelijk ook van de Ronde zelf. Hoe je via de Radio tot het ware geloof komt… Radio Tour de France begon als een lichtende zomermaand in een duistere periode van spoorboekjesradio op Hilversum III. Horizontale programmering, iedere dag de Tour! Waar het over ging was eerst bijzaak – horizontaal uit Hilversum, wat was ik er blij mee.
In deze ‘cast: een kort stukje met Koos Postema; een stukje met Ferry Maat, en tenslotte ook Theo Koomen.
Het was mooie radio, op 3 maar daarna ook op Hilversum 1. Tussen de Muzikale Fruitmand (EO), een Opvallend Vrolijk Gevarieerde Visite (VARA), Postbus 700 (AVRO), Dr. Wiener’s Meat Show (KRO), Gonzo’s Radio Show (VPRO), en Late Date (NCRV), die het moesten doen met een dubbeluur per week, was Radio Tour de France iedere dag uur na uur een houvast voor de luisteraar. De liefde voor wielrennen kreeg je en passant met de paplepel ingegoten.
Luister: (3’35”)
Twee jingles en het verslag van Theo Koomen komen van de CD Ici… Radio Tour de France, van het Genootschap Radiojingles en Tunes.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 2 juli 2005 om 1:09 | Permanente link | Reacties (2) | TrackBack (0) | Reageer
Subject: [Augias Radio ’79 – en verder] Vincent liet een reactie achter op
> ”t Is een toer’
> Reactie:
> De Dr. Wiener’s Meat Show was een programma van de NOS dat 10 maanden heeft
> geduurd en werd uitgezonden in de eerste seizoen dat er ook in de avonduren
> werd uitgezonden op H3. Programma werd vervangen door ‘Heug en Meug’
> Zoek alleen nog de naam van de presentator. Was dit Vincent van Engelene?
> Wel leuk misschien om te weten dat een kompleet programma zojuist is gevonden
> op een band.
>
>
>
> Naam reageerder: Vincent
>
>
> E-mail reageerder: vincent@schriel.nl
> Ha Vincent, leuk om wat van je te horen.
> Ja, de presentator van Dr Wiener’s Meat Show was Vincent van Engelen.
>
> h.gr
> Rob
De podcasts
De podcasts
Webstream (niet altijd)
Augias 