Tag Archive | 14

De oertijd van Kraftwerk

Veertien jaar geleden beloofde ik, in aflevering 7 van de Augias podcast, dat ik terug zou komen op de eerste LP van Kraftwerk. Die staat bij mij in de kast. Het blijkt overigens de derde te zijn. Tijd om mijn belofte eindelijk gestand te doen.

Metallic silver album cover of the 'prospective 21st century' electronic music series

Zilverkleurige LP-hoes uit de serie “prospective 21e siècle”. Serieuze electronische muziek uit de openbare discotheek.

Heden ten dage kennen we Kraftwerk van ritmische robotpop, techno of hoe je het ook wilt noemen. De eerste drie albums van deze groep waren heel anders van karakter, Kraftwerk lijkt daar niet aan herinnerd te willen worden, en oprichter Florian Schneider zegt erover dat het “archeologie” is. Die drie platen zijn ook nooit opnieuw uitgebracht op CD, waardoor ze vrij onbekend zijn gebleven.

In deze podcast laat ik in vijf minuten die hele derde LP horen, en het is duidelijk dat de nummers een overgang zijn tussen de serieuze ‘klassieke’ elektronische muziek van componisten als Luciano Berio en Mauricio Kagel, Pierry Henry en Stockhausen, en de dansbare popmuziek. Die serieuze muziek kende ik uit de platenbieb, en alleen de zilverkleurige hoezen waren al een reden om die platen eens te lenen.

In 1973 hoorde ik iets van Kraftwerk op de radio. In de platenwinkel stond maar eeen LP van hen: Ralph Und Florian, genoemd naar de twee leden waaruit de band in 1973 bestond. Emil Schult verleende assistentie, de producer was Conrad Plank. 

Achteraf, ruim 45 jaar later, blijkt dit album de schakel te zijn tussen de half-akoestische, lyrische ‘musique concrète’ uit de begintijd van Kraftwerk, en de ritmiek die met Autobahn zijn intrede deed en nooit meer wegging uit de sound van deze muziekpioniers.

Ik zal ‘m niet vaak meer draaien, maar ik bewaar deze LP natuurlijk wel.

P.S. Wat heeft Augias toch met ‘veertien’? Dit: Blogpost over Augias en het getal 14

 

Shownotes

Muziek die je hoort in deze podzending:

The Wikipedia Song (https://youtu.be/NhoIBGirMPA), using music by Silence, a track called Plume from the album Encre (https://youtu.be/uRJNY1n48PY)

Mauricio Kagel – Transición (https://youtu.be/bqGobBhbSlg)

Kraftwerk – Ralph und Florian. LP. Philips, 1973. Fragmenten van: Elektrisches Roulette, Tongebirge, Kristallo, Heimatklänge, Tanzmusik, Ananas Symphonie.

 

 

 

Muziek en het Bauhaus

(zes minuten)

Honderd jaar geleden werd in de Duitse stad Weimar het Bauhaus opgericht. Het Bauhaus was een soort kunstacademie. Al kort na de oprichting werd het een broedplaats voor het modernisme. Het heeft maar veertien jaar bestaan, van 1919 tot 1933. Tot op de dag van vandaag heeft het Bauhaus invloed op moderne architectuur en design.

Wim Rietveld, 1954, stalen wandkast.

In 1954 was de Bauhaus-invloed te zien in dit stalen meubel van Wim Rietveld.

Een tentoonstelling in Museum Boijmans-Van Beuningen in Rotterdam geeft een beeld van de geschiedenis van het Bauhaus (nog te zien tot 26 mei 2019). Maar welk geluid hoort er bij dat beeld? In de tentoonstelling zijn filmbeelden te zien van een ballet van Oskar Schlemmer met muziek van de componist Paul Hindemith. En Bauhaus-onruststoker Theo van Doesburg schreef dat hij waardering had voor Arnold Schönberg.

In deze podcast van vijf minuten (plus eentje) luisteren we of er hedendaagse echo’s zijn van geluiden uit de Bauhaustijd.

Al zijn het maar korte stukjes die we horen, het is niet altijd gemakkelijke muziek die voorbijkomt in de editie van vandaag – aflevering 40, overigens. Zoals Theo van Doesburg schreef:

“het muzikaal gevoel
van hen die in de muziek het melodische welbehagen zoeken, 
komt met de moderne muziek in botsing”

We horen korte fragmenten van:

  • Paul Hindemith – Suite voor mechanisch orgel 42.2; muziek voor Triadisches Ballet van Oskar Schlemmer (1926)
  • Bauhaus Kapelle 2012 – Schönes Wetter heute (Youtube)
  • Paul Hindemith – Sonate fur Querflaute und Klavier (1936)
  • Tour de France – Kraftwerk (1983/1999)
  • Oskar Schönberg – Mondestrunken, uit Pierrot Lunaire (1912)
  • Nina Hagen Band – Naturträume (1978)

https://www.boijmans.nl/tentoonstellingen/bauhaus

http://bauhaus-blog.tumblr.com

Lettertype Augias op Bauhausboek

Zelfs het Augias-logo, ©1975, is beïnvloed door het Bauhaus.

Rob Kievit, sprekend met foto-achtergrond van Bauhaus-studenten

Opname Augias-podcast no.40. Rob Kievit in Museum Boijmans-Van Beuningen

Bijna verlost van dertien

Het jaar 2013 loopt ten einde. Nou en? Het volgende jaar eindigt dus op veertien.

Het getal veertien speelt een belangrijke rol voor Augias. Zo was Huize Augias gevestigd op huisnummer 14. In de leerlingenlijst van de zesde klas lagere school stond R.Kievit in 1968/69 op nummer 14. Een heleboel radiostations gingen uit de lucht op de veertiende. Lijn 14 in Den Haag was een tramlijn die van niks naar nergens reed en toch meetelde.

Kortom. We kunnen 2014 niet zomaar voorbij laten gaan.

tnaug14

Geen podcast, toch audio

Sinds de kerst heeft Augias geen podcast geproduceerd. Maar intussen heb ik wel de pagina met de geschiedenis van Radio Augias uitgebreid.

Er staan nu foto’s bij uit de jaren zeventig, en ook audio: een paar jingles in mp3.

Radio Augias 1976 – 1979

Top-zoveel: het kan ook kort

In de donkere dagen rond Kerst en Oud & Nieuw zijn de ethergolven vergeven van de lange lijsten. Dagenlang kunnen, of moeten, we luisteren naar de Sky Kerst top-50, de Arrow Random Rock 500, de Radio 10 top-4000 en natuurlijk de Top-2000. Het houdt niet op.

De Podcasts van Augias duren doorgaans vijf minuten – gelukkig te weinig voor een top-veel. Wij beperken ons tot een Top-14. Veertien was het huisnummer van onze studio in Utrecht, en daarom heeft Augias iets met dat getal.

Bovendien hoor je nergens meer jazz, hooguit af en toe bij Arrow Jazz tussen de fraaie smooth-nummers door. Ook als je niet van jazz houdt, is onze top-14 best het aanhoren waard. We draaien van elk stuk maar een minuutje of zo, dus in een dikke 20 minuten ben je klaar.

Tenslotte hebben we geprobeerd om de muziek te behandelen als wat het is: mooie oude popmuziek; het format is dan ook ‘poppy’, en niet de gewijde kerksfeer die er vaak in jazz-programma’s hangt. ‘Uit liedboek Blue Note van Charlie Parker draaien wij gezang no. 24:1 in A, …’ No way. Our way.

Prettige Kerst, Goed Nieuwjaar, podcatchers!

De lijst, voor wie het niet kon volgen:

1 Aha aha – J.C. Tans Orchestra
2 Sidewinder – Lee Morgan
3 Sexy Sadie – GRP Big Band
4 One o’clock jump – Teddy Wilson
5 Take five – Dave Brubeck Quartet
6 You can have her – New Cool Collective w/ Geogie Fame
7 Blues for Yolanda – Coleman Hawkins & Ben Webster
8 It don’t mean a thing – Modern Jazz Quartet
9 Can’t buy me love – Ella Fitzgerald
10 Little X Plus – Ekseption
11 Organ grinder’s song – Jimmy Smith
12 12-tone for Intersection – Skymasters
13 The Battle – Supersister w/ Charley Mariano
14 Caravan – Duke Ellington

Tune: The Kid from Red Bank – Count Basie Orchestra
Filler: Cute – Count Basie Orchestra

Luister:  augi061223.mp3 (25 minuten!)

Gepubliceerd door Rob Kievit op 23 december 2006 om 14:09

Kado-sjo voor Aart (1976)

Wie jarig was, kreeg een radioshow cadeau met zijn/haar eigen muziek. Die diende dan als achtergrondmuziek op het verjaardagsfeest van de Augias-huisgenoot in kwestie. Op 16 augustus was Aart van Asperen jarig, en die kreeg dan ook zijn eigen platen te horen.

aart-van-asperen-studio-1976

Aart zelf, in de studio van Radio Augias (1976-79)

Luister: augi050816.mp3 5’15”

(jingle gemaakt van) To the highest bidder – Supersister
(jingle gemaakt van) I’m not in love – 10CC
Melinda more or less – Curved Air
Gi, Ga, Go (Gollumble Jafers) – (Sweet Okay) Supersister
Wish you were here – Pink Floyd

en de stemmen van Aart zelf, Bart Heinrichs, Elke Pluijmen, Tejo van der Weide; plus het geluid van de Augias-deurbel (4x, dus voor Aart) en de Augias-voordeur (wham).

Wonderful Radio London

Augustus, zeezendermaand. Veertien augustus – de onontkoombare herdenkingsdag. Op 14 augustus 1967 verbood de Britse regering het uitzenden van commerciële radioprogramma’s van buiten de territoriale wateren. Tot groot verdriet van de luisteraars gingen de commerciële zeezenders bijna allemaal uit de lucht, ook ‘Wonderful’ Radio London.
Big L, zoals het station ook wel werd genoemd, hanteerde het Amerikaanse ‘Top Forty’-format, met een hitparade, een playlist, goeie diskjockeys en jingles. Die manier van radiomaken was tot dan toe onbekend bij de Europese radio, en sloeg meteen aan bij het luisterpubliek. Ook de jingles kwamen trouwens uit Amerika, voornamelijk van de productiemaatschappij PAMS uit Dallas.
De componisten van de jingles sloten vaak aan bij de muziek die op het moment populair was, zodat ze niet uit de toon vielen bij de rest van de show. In de podcast van deze dag hoor je twee voorbeelden uit het midden van de jaren 1960.
Mag ik dan nu een moment stilte ter nagedachtenis van de buitengaatse radiostations, die zoveel betekend hebben voor de ontwikkeling van de commerciële muziekradio.
Dank u.

Luister:  augi050814.mp3 4’23”

The Beatles: I saw her standing there
PAMS: Sonowaltz Big Lil
Cannonball Adderley: Blue Brass Groove

Ik tipte Benno Roozen over de overeenkomst tussen Blue Brass Groove en de Sonowaltz. Hij vroeg aan Ken R. Deutsch: How did Blue Brass Groove end up as the Sonowaltz. Who brought it in?

En Ken R. antwoordde: I suppose it would be Euel Box, the writer responsible for most of that jingle package. Several of the other cuts are “borrowed” from other songs, too. Henry Mancini, a composer here in the US who wrote a lot of film scores, influenced a lot of PAMS jingles. Si Zentner, another bandleader, had a few “tribute cuts” in PAMS early series.

De promo is er

Weer een bouwsteentje klaar. Ik heb een promootje gemaakt van, schrik niet, 29 seconden. Superdichtgeplamuurd met effecten, maar volgens mijn twee recensenten krijg je wel een indruk van de Augias79-podcast.
Luister: promo.mp3 (2005)

%d bloggers liken dit: