Augias Classic Rock
We draaiden vanavond een paar oude cassettebandjes, en toen kwam dit voorbij: The Inmate’s Lullaby, van Gentle Giant, uit 1973. Het nummer heeft de tijd goed doorstaan (het bandje wat minder). Gentle Giant speelde een rare combinatie van stevige rock en folkachtige middeleeuwenmuziek. Ritmisch was het behoorlijk complex, melodisch vaak verrassend. Je moet er iets voor doen om het te waarderen, dus: goed luisteren, deze keer.
Luister: (4’45”)
Gepubliceerd door Rob Kievit op 6 juni 2006 om 0:30
Het jaar is om
Het jaar dat ik mezelf had gegeven om een Augias-podcast te draaien, is om. Zoals je hebt gemerkt, is er na november 2005 niet veel meer gebeurd. Het kost mij eenvoudigweg te veel tijd om een deugdelijke show te produceren, ook al duurt die maar vijf minuten per keer. (Ik heb een full-time gezin en een full-time baan, dus…)
Verscheidene plannen zijn (nog…?) niet gerealiseerd. Zo was er het idee van een Rob Out-montage op Tweede Kerstdag, een Augias Jazz top-14 tussen kerst en nieuwjaar als tegenwicht voor het topzoveelgeweld bij de commerciëlen in die periode, een ‘alles-van-Elke’ montage op haar verjaardag op 15 januari, een ‘wat-zou-jij-doen-met-vijf-minuten-zendtijd’ op de verjaardag van Max en Felix op 27 januari, en zo nog wat meer.
Het is er niet van gekomen. Maar… Augias heeft ook geen podcast gemaakt onder het motto ‘Dit… (tik, tik, tik) is de laatste keer’. En die komt er niet, ook! Het zou nog altijd kunnen dat we doorgaan. Om met de zolderman* te spreken: stay subscribed! RobK
*nee, het was Erwin, van diens podcast. Sorry hoor.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 9 april 2006
Laag pitje
Augias is even stil. Gewoon te druk met andere dingen. Inspiratie genoeg, maar met een full-time baan, een full-time gezin dat recht op mij heeft, en andere liefhebberijen die ook tijd vragen, komt het podcasten er bekaaid af, deze maand. Maar wanhoop niet, er ligt nog van alles op de plank.
Waaronder gegarandeerd podsafe muziek… uit 1978.
Bart jarig op 25 sep. 1976
Weer een verjaardag in de Paarlstraat 14 in Utrecht. Op 25 september 1976 is Bart jarig. En dus krijgt ook hij een platenprogramma aangeboden op z’n eigen radio. Je hoort een fragment.
Het studiootje van Radio Augias was vlak naast de voordeur, dus iedereen die wegging, kwam daar nog even gedag zeggen. Dat is opgenomen. Je hoort de stemmen van mensen die toen studenten rond de twintig waren. Nu misschien: jouw baas, jouw huisarts, je docent. Het waren: Monique van Hooff, Elke Pluijmen, Bart Heinrichs, Coen Leo, Rob Kievit (niet helemaal nuchter meer), en Sander Djajadiningrat. En de klap van de voordeur, voorafgegaan door Monique met de uitdrukking ‘Ajuu paraplu’, indertijd populair gemaakt door Peter Knegjens. De montage van de afscheidsgroeten maakte ik in september 1976, met een Grundig-cassetterecorder met een pauzetoets.
Luister: 4’21”
Je hoort o.a. stukken van
California Dreaming – Mamas & Papas
Fever – Peggy Lee
One of these nights – Eagles
Gepubliceerd door Rob Kievit op 5 oktober 2005 om 23:07
Swiebertje vaarwel
We gaan terug naar het naamloze dorp, waar Rien van Nuenen burgemeester was. Het dorp van Swiebertje. Joop Doderer is overleden, de acteur die Swiebertje speelde, de zwerver in de tv-serie die zaterdagsmiddags te zien was bij de NCRV.
Swiebertje was onconventioneel en had lak aan het gezag. Hij praatte een beetje flodderig, hij had geen ontzag voor de Burgemeester en de Veldwachter (Bromsnor – een geniale naam. De veldwachter werd gespeeld door Lou Geels, bekend als innemer in het Haagse etablissement Het Spinnewiel, op de hoek van de Schenkkade en de Laan van Nieuw-Oost Indië, maar dit terzijde).
Dat onconventionele was heel bijzonder in de jaren zestig op de publieke omroep. Het was allemaal niet zo braaf als Pipo de Clown en zo. Hoe netjes er werd gepraat en gezongen is te horen aan de tune van Swiebertje. Een keurig kinderkoortje, en dan ineens hoor je Joop Doderer zingen: m’n vraahaid, die rok ik nie grog kwèt….
We hadden maar één net op de tv, en zaterdagmiddag vijf uur, dan kwam Swiebertje.
De Swiebertje-pagina van de NCRV
Luister: 4’46”
In deze aflevering: Het geluid van Swiebertje (welk kinderkoor was dat? Jacob Hamel?). Wie goed luistert, hoort Malle Pietje bij het wereldnieuws.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 22 september 2005 om 22:16
11 september 2001
Al het nieuws op de radio ging op 11 september 2001 over de Aanslagen op New York en Washington. Logisch. Alle andere programma-onderdelen die voor die dag stonden gepland, werden geschrapt. Sommige items zijn nooit uitgezonden. Zoals mijn verslag voor de Wereldomroep vanuit Den Haag, waar een Nederlandse delegatie klaarstond om af te reizen naar een VN-top over kinderrechten. In New York.
Vier jaar naar dato kun je dit repootje alsnog beluisteren.
Het dreunende gebrom bij de buitenopnames is van een dieselaggregaat op de Lange Vijverberg dat de geluidsinstallatie van het kinderkoor van elektriciteit voorzag.
Luister: 5’53”
Met o.a. VN-jeugdambassadeur Renee Zandvliet, minister Eveline Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking, en Maud Droogleever Fortuyn van Unicef.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 11 september 2005 om 22:27
Zee-trauma-duiding
Waarom heeft in 1974 het sluiten van de commerciële radiozenders (zoals Veronica, Noordzee, Atlantis) toch zo’n indruk gemaakt op de veertigers en vijftigers van vandaag [2005]? Ieder jaar op 31 augustus wordt er in discussiegroepen weer gepraat over die radiozendschepen. Op 1584 AM zijn ineens gouwe ouwen te horen met jingles van verdwenen stations. Radiostations komen en gaan – dat is vandaag de dag heel gewoon. Ze worden verkocht, krijgen een nieuw format, gaan ter ziele, keren terug. In 1974 werd het gevoeld als een grote schok.
Hoe is dat zo gekomen? Ik probeer het in de podcast te verklaren voor een hedendaags publiek.
Verder levert de aanloop naar 31ste augustus ’74 ook het antwoord op de vraag wat er schuilgaat achter de vaste afsluiter van onze podcast (“dat was ’t dan weer, tot de volgende keer”).
Luister: 3’08” (een kortje deze keer)
Flarden muziek van Frank Shacksfield, Les Reed, en veel zeewater.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 31 augustus 2005 om 0:56
Kado-sjo met Tejo (1976)
Ook deze aflevering gaat over de zestiende augustus 1976. Toen was de kadoshow op Radio Augias te horen, bedoeld voor de jarige huisgenoot Aart. Achter de microfoon zit inmiddels gastdeejay Tejo van der Weide. Met zijn geheel eigen stemgeluid en zijn relaxte manier van presenteren draait hij de muziek echt voor zijn luisteraars. Tejo maakte graag gebruik van de jingles in de Augias-verzameling, en daar zijn hele rare bij.
Ons muziekformat uit de jaren zeventig is inmiddels gekopieerd door een hele zwik Amerikaanse stations, onder de naam Jack FM. We play what we like.
Luister: 5’24”
Een mono-aflevering deze keer.
muziek:
(Richard Strauss) Also Sprach Zarathustra
Chris de Bruyne – Meisjes die ik heb gekend
Bob Dylan: Hurricane
Lou Reed: I’m just a gift to the women of this world
Supersister: Dangling dingdongs
en jingles met Sjef van Oekel, Tom Collins, Lex Harding, en weer Supersister…
Gepubliceerd door Rob Kievit op 28 augustus 2005 om 22:53 |
Kado-sjo voor Aart (1976)
Wie jarig was, kreeg een radioshow cadeau met zijn/haar eigen muziek. Die diende dan als achtergrondmuziek op het verjaardagsfeest van de Augias-huisgenoot in kwestie. Op 16 augustus was Aart van Asperen jarig, en die kreeg dan ook zijn eigen platen te horen.
Aart zelf, in de studio van Radio Augias (1976-79)
Luister: 5’15”
(jingle gemaakt van) To the highest bidder – Supersister
(jingle gemaakt van) I’m not in love – 10CC
Melinda more or less – Curved Air
Gi, Ga, Go (Gollumble Jafers) – (Sweet Okay) Supersister
Wish you were here – Pink Floyd
en de stemmen van Aart zelf, Bart Heinrichs, Elke Pluijmen, Tejo van der Weide; plus het geluid van de Augias-deurbel (4x, dus voor Aart) en de Augias-voordeur (wham).
De podcasts
De podcasts
Webstream (niet altijd)
Augias 