Laag pitje
Augias is even stil. Gewoon te druk met andere dingen. Inspiratie genoeg, maar met een full-time baan, een full-time gezin dat recht op mij heeft, en andere liefhebberijen die ook tijd vragen, komt het podcasten er bekaaid af, deze maand. Maar wanhoop niet, er ligt nog van alles op de plank.
Waaronder gegarandeerd podsafe muziek… uit 1978.
11 september 2001
Al het nieuws op de radio ging op 11 september 2001 over de Aanslagen op New York en Washington. Logisch. Alle andere programma-onderdelen die voor die dag stonden gepland, werden geschrapt. Sommige items zijn nooit uitgezonden. Zoals mijn verslag voor de Wereldomroep vanuit Den Haag, waar een Nederlandse delegatie klaarstond om af te reizen naar een VN-top over kinderrechten. In New York.
Vier jaar naar dato kun je dit repootje alsnog beluisteren.
Het dreunende gebrom bij de buitenopnames is van een dieselaggregaat op de Lange Vijverberg dat de geluidsinstallatie van het kinderkoor van elektriciteit voorzag.
Luister: 5’53”
Met o.a. VN-jeugdambassadeur Renee Zandvliet, minister Eveline Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking, en Maud Droogleever Fortuyn van Unicef.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 11 september 2005 om 22:27
Zee-trauma-duiding
Waarom heeft in 1974 het sluiten van de commerciële radiozenders (zoals Veronica, Noordzee, Atlantis) toch zo’n indruk gemaakt op de veertigers en vijftigers van vandaag [2005]? Ieder jaar op 31 augustus wordt er in discussiegroepen weer gepraat over die radiozendschepen. Op 1584 AM zijn ineens gouwe ouwen te horen met jingles van verdwenen stations. Radiostations komen en gaan – dat is vandaag de dag heel gewoon. Ze worden verkocht, krijgen een nieuw format, gaan ter ziele, keren terug. In 1974 werd het gevoeld als een grote schok.
Hoe is dat zo gekomen? Ik probeer het in de podcast te verklaren voor een hedendaags publiek.
Verder levert de aanloop naar 31ste augustus ’74 ook het antwoord op de vraag wat er schuilgaat achter de vaste afsluiter van onze podcast (“dat was ’t dan weer, tot de volgende keer”).
Luister: 3’08” (een kortje deze keer)
Flarden muziek van Frank Shacksfield, Les Reed, en veel zeewater.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 31 augustus 2005 om 0:56
Wonderful Radio London
Augustus, zeezendermaand. Veertien augustus – de onontkoombare herdenkingsdag. Op 14 augustus 1967 verbood de Britse regering het uitzenden van commerciële radioprogramma’s van buiten de territoriale wateren. Tot groot verdriet van de luisteraars gingen de commerciële zeezenders bijna allemaal uit de lucht, ook ‘Wonderful’ Radio London.
Big L, zoals het station ook wel werd genoemd, hanteerde het Amerikaanse ‘Top Forty’-format, met een hitparade, een playlist, goeie diskjockeys en jingles. Die manier van radiomaken was tot dan toe onbekend bij de Europese radio, en sloeg meteen aan bij het luisterpubliek. Ook de jingles kwamen trouwens uit Amerika, voornamelijk van de productiemaatschappij PAMS uit Dallas.
De componisten van de jingles sloten vaak aan bij de muziek die op het moment populair was, zodat ze niet uit de toon vielen bij de rest van de show. In de podcast van deze dag hoor je twee voorbeelden uit het midden van de jaren 1960.
Mag ik dan nu een moment stilte ter nagedachtenis van de buitengaatse radiostations, die zoveel betekend hebben voor de ontwikkeling van de commerciële muziekradio.
Dank u.
Luister: 4’23”
The Beatles: I saw her standing there
PAMS: Sonowaltz Big Lil
Cannonball Adderley: Blue Brass Groove
Ik tipte Benno Roozen over de overeenkomst tussen Blue Brass Groove en de Sonowaltz. Hij vroeg aan Ken R. Deutsch: How did Blue Brass Groove end up as the Sonowaltz. Who brought it in?
En Ken R. antwoordde: I suppose it would be Euel Box, the writer responsible for most of that jingle package. Several of the other cuts are “borrowed” from other songs, too. Henry Mancini, a composer here in the US who wrote a lot of film scores, influenced a lot of PAMS jingles. Si Zentner, another bandleader, had a few “tribute cuts” in PAMS early series.
Geen paniek!?
Op zondagavond luisterden we naar Hilversum 3, de KRO. Daar was een heus hoorspel: het Transgalactisch Liftershandboek (1980). We rolden schaterend uit ons bed. Later ontdekte ik de Engelse tekst, als boek: The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (1979) door Douglas Adams. Weer later kwam ik erachter dat het in 1978 als hoorspel een SF-serie was geweest op BBC Radio 4, met als motto Don’t panic!
Radio is natuurlijk een fantastisch medium om dingen te realiseren waarvan je niet weet hoe ze eruitzien: een robot die zestien miljoen jaar moet ijsberen en niet wil converseren met de sprekende matras naast hem, bijvoorbeeld. En de werkelijk sublieme humor van Douglas Adams maakt het af. Lees alles wat die man heeft geschreven, en je wereld is nooit meer hetzelfde. Het wordt namelijk een stuk moeilijker om de wereld dan nog serieus te nemen.
In deze podcast: een stukje van de Engelse versie van de BBC, en van de Nederlandse versie, geproduceerd door Vincent van Engelen, met o.a. Herman van Run. Veel meer over de Guide vind je bij de BBC.
Luister: 5’12”
En het is nu ook een film! [Hier is de fantastische link naar de trailer.]
P.S. De tune van het hoorspel is, geloof het of niet, van de Eagles, en heeft de titel Journey of the Sorcerer.
’t Is een toer
Het jaarlijkse Tour-circus is weer op de radio. Ik ben een fan – eerst alleen van Radio Tour de France, vanaf medio jaren ’70, en geleidelijk ook van de Ronde zelf. Hoe je via de Radio tot het ware geloof komt… Radio Tour de France begon als een lichtende zomermaand in een duistere periode van spoorboekjesradio op Hilversum III. Horizontale programmering, iedere dag de Tour! Waar het over ging was eerst bijzaak – horizontaal uit Hilversum, wat was ik er blij mee.
In deze ‘cast: een kort stukje met Koos Postema; een stukje met Ferry Maat, en tenslotte ook Theo Koomen.
Het was mooie radio, op 3 maar daarna ook op Hilversum 1. Tussen de Muzikale Fruitmand (EO), een Opvallend Vrolijk Gevarieerde Visite (VARA), Postbus 700 (AVRO), Dr. Wiener’s Meat Show (KRO), Gonzo’s Radio Show (VPRO), en Late Date (NCRV), die het moesten doen met een dubbeluur per week, was Radio Tour de France iedere dag uur na uur een houvast voor de luisteraar. De liefde voor wielrennen kreeg je en passant met de paplepel ingegoten.
Luister: (3’35”)
Twee jingles en het verslag van Theo Koomen komen van de CD Ici… Radio Tour de France, van het Genootschap Radiojingles en Tunes.
Gepubliceerd door Rob Kievit op 2 juli 2005 om 1:09 | Permanente link | Reacties (2) | TrackBack (0) | Reageer
Subject: [Augias Radio ’79 – en verder] Vincent liet een reactie achter op
> ”t Is een toer’
> Reactie:
> De Dr. Wiener’s Meat Show was een programma van de NOS dat 10 maanden heeft
> geduurd en werd uitgezonden in de eerste seizoen dat er ook in de avonduren
> werd uitgezonden op H3. Programma werd vervangen door ‘Heug en Meug’
> Zoek alleen nog de naam van de presentator. Was dit Vincent van Engelene?
> Wel leuk misschien om te weten dat een kompleet programma zojuist is gevonden
> op een band.
>
>
>
> Naam reageerder: Vincent
>
>
> E-mail reageerder: vincent@schriel.nl
> Ha Vincent, leuk om wat van je te horen.
> Ja, de presentator van Dr Wiener’s Meat Show was Vincent van Engelen.
>
> h.gr
> Rob
Zomertje voorbij
Het hoeft maar eventjes warm te zijn, en meteen hoor je allerlei cliché-geluiden op de radio. (Die letter é veroorzaakte trouwens een storing in de RSS-feed, excuus.) Het gekke is: als het regent, worden er nooit geluidseffecten bij gehaald.
Augias speelt even zomertje, maar al gauw is het toch weer bewolkt, en is het afgelopen met de zomer. Truien aan, morgen.
Luister: (3’56”)
Met muziekjes van o.a. Ted Heath Orchestra, Count Basie Orchestra, Kraftwerk (weer), Beach Boys, Wim de Bie.
Fluit, vuur, dameszang
Het zit er weer allemaal in, deze keer.
Het geluid van buiten is de fluit van HTM-tram 57, een rijdend museumstuk. Zo hoor je ze tegenwoordig niet meer. Tot 1965 reden die trams tussen Den Haag en omstreken.
Jaartal 1965? Wordt dat ooit genoemd in shownotes? Zo niet, dan is dit een primeur.
De radiogeschiedenis van deze week, waar ik eigenlijk geen aandacht aan wilde schenken, is de brand op het radioschip Mebo 2 op 15 mei 1971. De bemanning zat op een brandend schip, met een volle dieseltank, en men wilde graag van boord voordat de boel zou exploderen. Het liep goed af, er kwam geen klap, en de volgende dag was Radio Noordzee Internationaal (inderdaad, de voorganger-van) weer in de lucht. (Commerciële radio mocht toen niet in Nederland, dus deden ze het van buiten de territoriale wateren.)
En een stukje muziek heb ik ook weer: Magic Man van Heart. Lekkere eh, gitaren.
Luister: (4’57”)
Dààg, Dag van de Arbeid
Dààg, Dag van de Arbeid
Koninginnedag is voorbij, en dan kwam altijd de Dag van de Arbeid. De werknemers vierden dan dat ze iedere dag werden onderdrukt, tegen een hongerloontje. Dat worden ze nog steeds, maar de Dag van de Arbeid – daar hoor je nooit meer wat van, ook op de radio niet. Augias brengt die oude traditie weer tot leven. Laat je baas nog eens ouderwets schrikken, met deze podcast.
Luister: (2’34”)
En wie de tekst wil nalezen, vindt ‘m hier. Gecomponeerd in 1871, orig. tekst Eugène Pottier, muziek Pierre Degeyter. Nederlandse lyrics: Henriëtte Roland Holst .
Herbert Visser over Augias
Email van Herbert Visser
21 april 2005
Je “podcast” (vindt wel dat we daar een ander woord voor moeten
verzinnen) doet me een beetje denken aan “de gesproken brief” in de Adje
Bouman Top Tien. Die heb ik nooit in de Veronica-zeezenderperiode
gehoord (want toen luisterde ik alleen naar Noordzee), maar wel daarna,
met Veronica als publieke omroep.
Cheers,
Herbert Visser
De podcasts
De podcasts
Webstream (niet altijd)
Augias 