Digitaliseren, digitaliseren

Het digitaliseren van cassettebandjes gaat op de achtergrond nog altijd door. Het ‘uitzenden’ via onze online player is onze meest zichtbare activiteit. Maar intussen worden er nog steeds C60-, C90- en C120-bandjes in real time afgespeeld en opgevangen door de geluidskaart. Zo maken we het materiaal dat we laten horen; er komt geen CD aan te pas, en ook geen gedownloade MP3s en dergelijke.

De computer die dit signaal verwerkt en opslaat is een – ook alweer vintage – Asus K54C, draaiend onder Linux Mint. OceanAudio is het opnameprogramma. De bestanden gaan naar een USB-stickje, en vervolgens naar een Win11-PC met een lekker grote monitor eraan.

In CoolEdit2000, de oerversie van Adobe Audition, knip ik het bestand in losse songs. Ik poets de geluidskwaliteit nauwelijks op. Indien nodig haal ik het hoog wat op; het laag is meestal goed genoeg. Ontbrekende stukjes intro kopieer ik elders uit het nummer; als het niet anders kan, “leen” ik die paar seconden van YouTube, bij voorkeur van vinylversies die door liefhebbers online zijn gezet. Abrupte staande eindes worden netjes afgegalmd. Witjes, tape-flutter of -wobble laat ik erin zitten, evenals tikken van vinyl. Tenslotte wordt het volume genormaliseerd. Ik pas dus geen compressie toe. Het resultaat is hopelijk dus een geluidsbestand dat het karakter van de oorspronkelijke analoge audio heeft behouden.

De bestanden worden afzonderlijk opgeslagen in passende mappen (‘folders’). Daaruit stelt ZaraStudio de uitzending samen, op basis van door mij ontwikkelde formats.

Al met al is ’t een bewerkelijk proces, dat tijd vraagt. Geen wonder dat ik er al vanaf 2009 mee bezig ben, af en aan, om de ca. 200 cassettes – en vergeet de LP’s en singles niet – te digitaliseren.